Avanza a fronte do boicot mundial contra Israel
Varios gobernos seguen o exemplo de Venezuela e Bolivia
IAR Noticias
As bombas non deixaron de caer nestes 22 días de agresión a Gaza
O papel de Cuba, Venezuela e Bolivia foi determinante para xerar un espazo de contrainformación masiva á manipulación mediática internacional coa operación militar de exterminio lanzada por Israel en Gaza. Ese espazo, sumado á contrainformación con informes, imaxes e testemuños circulantes por Internet, máis as marchas de organizacións e militantes en todos os continentes, foron decisivos para mobilizar unha corrente de opinión mundial que xa está obrigando aos gobernos a repensar as súas relacións co Estado de Israel e a crear alternativas de presión económica para detelo en futuras masacres.
Logo dunha operación militar de exterminio que durante 21 días consecutivos xa matou a 1100 palestinos, feriu a outros 5000, terminou coa vida de case 400 nenos, feriu a máis de 1200, asasinou preto de 200 mulleres, esnaquizou en máis dun 70% a infraestrutura de Gaza, profundou a niveis inéditos a catástrofe humanitaria dese pobo, a Israel fáiselle moi difícil explicarlle ao mundo que todo ese masacre e destrución foi cometida só para "defenderse do terrorismo".
Ademais da asimetría existente entre os mísiles intelixentes e as bombas de acio de Israel cos foguetes case artesanais da resistencia palestina está a "desproporción" de forzas expresada claramente na cifras da matanza: 1100 mortos e 5000 feridos palestinos contra só 3 mortos e algúns feridos israelís.
Finalmente, e malia a obsesiva manipulación das grandes canles internacionais para esconder os cadáveres e os testemuños das victimas palestinas e maquillar a masacre presentándoa como unha "guerra" entre Israel e Hamás, a contrainformación que nacía naturalmente dos testemuños, as fotos e os vídeos que circulan pola Internet foron rompendo en parte a indiferenza masiva sementada pola acción psicolóxica sionista a escala global..
Pero houbo algo máis: No medio do silencio ou da deformación mediática da matanza de Israel, ou da inacción cómplice das grandes potencias e dos gobernos (mesmo os árabes), a franca actitude de denuncia e de condena do xenocidio israelí en Gaza por parte de Cuba e de Venezuela abriron unha primeira brecha "contrainformativa" no aparello mediático internacional da prensa controlada polo sionismo e as súas correspondentes usinas repetidoras locais nos cinco continentes.
Nin a voz de Cuba, nin a de Chávez, nin posteriormente a de Evo Morales en Bolivia (á que se sumou Correa en Ecuador) que seguiu a actitude de Venezuela de romper relacións diplomáticas e expulsar ao embaixador de Israel, puideron ser acaladas polo gran aparello manipulador masivo da prensa internacional e local que se viu obrigado a difundir os termos das condenas e acusacións á operación de exterminio militar en Gaza de parte deses gobernos.
Esta valiosa fronte de "batalla contrainformativa" foi decisiva e determinante para abrir unha primeira comporta de comunicación pública masiva que condenase a Israel, precisase a verdadeira natureza do que estaba sucedendo en Gaza e abrise unha primeira liña de ruptura diplomática co Estado agresor.
Como no Líbano (onde as súas declaracións lle custaron o bloqueo do lobby sionista internacional e das comunidades xudias e as súas poderosas organizacións) Chávez liderou as condenas e precisou a responsabilidade de Israel no xenocidio, cualificouno coa exacta definición de "masacre de civís", e abriu outra canle de interpretación masiva do xenocidio que os medios e analistas do sistema viñan cualificando como un "conflito" ou unha "guerra" entre contendentes en igualdade de condicións, a pesar de que Hamás é unha organización guerrilleira e Israel unha superpotencia militar con capacidade nuclear.
O outro punto decisivo de "batalla contrainformativa" para mostrar o masacre ocultado e/ou deformado pola grande prensa masiva internacional e local, foi Internet, onde centenares de foros e medios alternativos (simulando a batalla do rato contra o león) filtraron vídeos, fotos e testemuños das victimas que permitiron dar unha dimensión de comprensión diferente (e máis real) do drama e o xenocidio perpetrado por Israel en Gaza.
Outro feito relevante que contribuíu decisivamente a unha corrente mundial masiva de rexeitamento aos métodos militares de exterminio israelí en Gaza, foron a matanza de nenos, os bombardeos a escolas, hospitais e transportes humanitarios, os que se profundaron nas últimas horas e que acrecentaron notablemente a cifra de morte de civís.
A pinga que rebasou o vaso foi o bombardeo do xoves ao centro de refuxiados da ONU que terminou destruíndo o principal depósito de alimentos destinados a unha poboación que vive maioritariamente da axuda alimentaria.
Finalmente, e sobre o fío dunha tregua que está sendo negociada aceleradamente coa mediación de Exipto, varios gobernos, en diferentes latitudes do planeta, xa expoñen desde a condena ou a ruptura de relacións diplomáticas con Israel, ata diferentes tácticas de illamento e boicot internacional contra o Estado xudeu.
Solidifica a fronte contra Israel
O Primeiro Ministro de Turquía (aliado estratéxico de EEUU na rexión) , Recep Tayyip Erdogan, considerou este venres que Israel debe ser expulsado da ONU mentres ignore a resolución aprobada o pasado 8 de xaneiro polo Consello de Seguridade que pedía un cesamento do fogo inmediato na Franxa de Gaza.
"Como se permite a este país, que non aplica as resolucións do Consello de Seguridade da ONU, entrar polas portas de Nacións Unidas?", preguntouse Erdogan, en declaracións recollidas pola prensa local, coincidindo coa visita a Ankara do secretario xeral do organismo, Ban Ki Moon.
Os comentarios de Erdogan demostran o empeoramento que experimentaron as relacións entre Israel e Turquía, o principal aliado do Estado xudeu na rexión, pola posición de condena da masacre israelí en Gaza que adoptou o goberno turco. O primeiro ministro turco acusou a Israel de atacar civís co pretexto de perseguir a Hamás.
Mauritania e Qatar, pola súa banda, suspenderon as súas relacións diplomáticas con Israel en protesta pola súa operación militar e a súa acción contra a organización palestina Hamás na Franxa de Gaza. A decisión de Nuakchot e Doha chega despois de que o presidente de Siria, Bashar ao Assad, e o líder de Hamás no exilio, Jaled Meshal, instasen a todos os países árabes a romper os seus lazos con Israel.
Baba Sidi Abdalá, portavoz do ministro de Asuntos Exteriores mauritano, Mohamed Mahmud Uld Mohamedu, foi o responsable de anunciar o cambio de postura do seu país. Nuakchot sufrira un importante empeoramento nas súas relacións con Tel Aviv durante os últimos tempos, polo que chamou a consultas ao seu embaixador en Xerusalén a semana pasada en protesta pola incursión na Franxa.
Pola súa banda, Qatar fixo o mesmo anuncio que Mauritania e pediu a Israel que peche a súa oficina comercial en Doha e retire a todo o seu persoal nos próximos días. Mauritania e Qatar eran dous dos poucos países árabes que mantiñan relacións bilaterais con Israel.
O presidente sirio, Bashar ao Asade, pola súa banda pediu este venres aos países árabes, no cume que este venres celébrase en Doha, que rompan as súas relacións, tanto directas como indirectas, con Israel, incluído o peche de embaixadas.
"Despois do holocausto israelí en Gaza, os estados árabes deberían romper os lazos directos ou indirectos co Estado de Israel", dixo Ao Asade, segundo a cadea de televisión qatarí Ao Jazeera.
Ao Asade afirmou que a iniciativa árabe de paz, lanzada no ano 2000 en Beirut e que defende paz a cambio de territorios con Israel, morreu e cualificou de "holocausto" o que está ocorrendo en Gaza.
"O holocausto nazi en Gaza estase convertendo nunha nova etapa que afectará a todo o mundo", advertiu o presidente sirio.
Para Ao Asade, Israel "construíu a súa existencia sobre masacres, creou o seu futuro sobre o xenocidio e só coñece a linguaxe do sangue".
Tamén, queixouse de que os israelís utilicen como pretexto o lanzamento de foguetes desde Gaza, para atacar a franxa palestina.
"Se eses foguetes non fosen lanzados, Israel teríaos atopado para xustificar a agresión sobre Gaza", sinalou Ao Asade, quen afirmou que o Estado israelí "está cavando as tumbas dos seus fillos coas súas propias mans".
Segundo a emisora qatarí, trece países dos 22 membros da Liga Árabe participan no cumio de xefes de Estado de Doha: Alxeria, Libia, Siria, Somalia, Líbano, Sudán, Mauritania, Iraq, Xibutí, Comoros, Qatar, Omán e Marrocos.
Aparte dos países árabes, acudiron a Doha o presidente de Irán, Mahmud Ahmadineyad, e enviados de Indonesia, Turquía, Senegal e Venezuela.
Así mesmo, participan os máximos dirixentes dos grupos palestinos Hamás, Jaled Meshal, Yihad Islámica, Ramadan Shalah, e a Fronte Popular para a Liberación de Palestina-Comando Xeral, Ahmad Yibril.
O cumio foi convocado polo emir de Qatar para unificar unha postura árabe sobre o masacre militar israelí en Gaza.
O cumio coincide este venres cunha reunión ministerial da Liga Árabe en Kuwait, que foi organizada independentemente da de Doha, o cal reflicte a división entre os árabes sobre como tratar a acción de Israel na franxa palestina.
A reunión qatarí foi apoiada polos integrantes da "liña dura" da Liga Árabe, entre eles Qatar, Siria e Sudán, e a ela oponse outras nacións moderadas, como Exipto, Arabia Saudita e Xordania, que decidiron non participar.
En América Latina
En América Latina, o chanceler brasileiro Celso Amorim condenou o ataque de Israel contra unha instalación das Nacións Unidas na Franxa de Gaza, na cal almacenábase unha doazón de 14 toneladas de axuda enviada por Brasil aos palestinos.
"Facemos a máis viva condena a ese ataque... (e) é necesario investigar en detalle por que ocorreu", manifestou Amorim, quen chamou a unha mobilización internacional para facer que Israel e o movemento islámico Hamás acaten a resolución do Consello de Seguridade da ONU que pide un cesamento do fogo no territorio palestino.
Se as resolucións do Consello de Seguridade son incumpridas, o sistema perderá credibilidade e o mundo reinará a "lei da selva, (algo) que a ninguén interesa", agregou o chanceler brasileiro, quen realizou unha recente xira por Medio Oriente buscando unha saída ao conflito.
Os presidentes de Centroamérica, durante un cume do seu sistema de integración rexional, emitiron un pronunciamiento en que pediron o "retiro inmediato do exército de Israel" dos territorios palestinos.
Os mandatarios de Guatemala, Honduras, O Salvador, Nicaragua e Panamá, subscribiron a resolución en que tamén demandan ao Consello de Seguridade das Nacións Unidas "a intensificar os esforzos para restaurar a estabilidade na zona" afectada polo conflito en cumprimento á súa función de manter a paz e a seguridade internacional.
O pronunciamiento tamén foi asinado polos chanceleres de República Dominicana, Costa Rica e Belice.
En Santiago de Chile, o chanceler Alejandro Foxley declarou que a situación en Gaza "é inaceptable" e remarcou a necesidade dunha tregua.
O presidente ecuatoriano Rafael Correa reiterou o xoves o seu pedido dunha condena internacional contra Israel por "crimes de lesa humanidade" na actual ofensiva na Franxa de Gaza, mentres se suceden en Latinoamérica chamados a favor dunha tregua.
Correa repudiou o que cualificou de "masacre" do pobo palestino e sinalou que "pedimos unha condena contra Israel, con dor porque o consideramos un país amigo, pero tamén con decisión, por crimes de lesa humanidade".
O mandatario ecuatoriano fixo esta mención no seu informe anual á nación o que motivou que os centos de invitados ao acto se puxesen de pé e aplaudisen durante máis dun minuto.
IAR Noticias
As bombas non deixaron de caer nestes 22 días de agresión a Gaza
O papel de Cuba, Venezuela e Bolivia foi determinante para xerar un espazo de contrainformación masiva á manipulación mediática internacional coa operación militar de exterminio lanzada por Israel en Gaza. Ese espazo, sumado á contrainformación con informes, imaxes e testemuños circulantes por Internet, máis as marchas de organizacións e militantes en todos os continentes, foron decisivos para mobilizar unha corrente de opinión mundial que xa está obrigando aos gobernos a repensar as súas relacións co Estado de Israel e a crear alternativas de presión económica para detelo en futuras masacres.
Logo dunha operación militar de exterminio que durante 21 días consecutivos xa matou a 1100 palestinos, feriu a outros 5000, terminou coa vida de case 400 nenos, feriu a máis de 1200, asasinou preto de 200 mulleres, esnaquizou en máis dun 70% a infraestrutura de Gaza, profundou a niveis inéditos a catástrofe humanitaria dese pobo, a Israel fáiselle moi difícil explicarlle ao mundo que todo ese masacre e destrución foi cometida só para "defenderse do terrorismo".
Ademais da asimetría existente entre os mísiles intelixentes e as bombas de acio de Israel cos foguetes case artesanais da resistencia palestina está a "desproporción" de forzas expresada claramente na cifras da matanza: 1100 mortos e 5000 feridos palestinos contra só 3 mortos e algúns feridos israelís.
Finalmente, e malia a obsesiva manipulación das grandes canles internacionais para esconder os cadáveres e os testemuños das victimas palestinas e maquillar a masacre presentándoa como unha "guerra" entre Israel e Hamás, a contrainformación que nacía naturalmente dos testemuños, as fotos e os vídeos que circulan pola Internet foron rompendo en parte a indiferenza masiva sementada pola acción psicolóxica sionista a escala global..
Pero houbo algo máis: No medio do silencio ou da deformación mediática da matanza de Israel, ou da inacción cómplice das grandes potencias e dos gobernos (mesmo os árabes), a franca actitude de denuncia e de condena do xenocidio israelí en Gaza por parte de Cuba e de Venezuela abriron unha primeira brecha "contrainformativa" no aparello mediático internacional da prensa controlada polo sionismo e as súas correspondentes usinas repetidoras locais nos cinco continentes.
Nin a voz de Cuba, nin a de Chávez, nin posteriormente a de Evo Morales en Bolivia (á que se sumou Correa en Ecuador) que seguiu a actitude de Venezuela de romper relacións diplomáticas e expulsar ao embaixador de Israel, puideron ser acaladas polo gran aparello manipulador masivo da prensa internacional e local que se viu obrigado a difundir os termos das condenas e acusacións á operación de exterminio militar en Gaza de parte deses gobernos.
Esta valiosa fronte de "batalla contrainformativa" foi decisiva e determinante para abrir unha primeira comporta de comunicación pública masiva que condenase a Israel, precisase a verdadeira natureza do que estaba sucedendo en Gaza e abrise unha primeira liña de ruptura diplomática co Estado agresor.
Como no Líbano (onde as súas declaracións lle custaron o bloqueo do lobby sionista internacional e das comunidades xudias e as súas poderosas organizacións) Chávez liderou as condenas e precisou a responsabilidade de Israel no xenocidio, cualificouno coa exacta definición de "masacre de civís", e abriu outra canle de interpretación masiva do xenocidio que os medios e analistas do sistema viñan cualificando como un "conflito" ou unha "guerra" entre contendentes en igualdade de condicións, a pesar de que Hamás é unha organización guerrilleira e Israel unha superpotencia militar con capacidade nuclear.
O outro punto decisivo de "batalla contrainformativa" para mostrar o masacre ocultado e/ou deformado pola grande prensa masiva internacional e local, foi Internet, onde centenares de foros e medios alternativos (simulando a batalla do rato contra o león) filtraron vídeos, fotos e testemuños das victimas que permitiron dar unha dimensión de comprensión diferente (e máis real) do drama e o xenocidio perpetrado por Israel en Gaza.
Outro feito relevante que contribuíu decisivamente a unha corrente mundial masiva de rexeitamento aos métodos militares de exterminio israelí en Gaza, foron a matanza de nenos, os bombardeos a escolas, hospitais e transportes humanitarios, os que se profundaron nas últimas horas e que acrecentaron notablemente a cifra de morte de civís.
A pinga que rebasou o vaso foi o bombardeo do xoves ao centro de refuxiados da ONU que terminou destruíndo o principal depósito de alimentos destinados a unha poboación que vive maioritariamente da axuda alimentaria.
Finalmente, e sobre o fío dunha tregua que está sendo negociada aceleradamente coa mediación de Exipto, varios gobernos, en diferentes latitudes do planeta, xa expoñen desde a condena ou a ruptura de relacións diplomáticas con Israel, ata diferentes tácticas de illamento e boicot internacional contra o Estado xudeu.
Solidifica a fronte contra Israel
O Primeiro Ministro de Turquía (aliado estratéxico de EEUU na rexión) , Recep Tayyip Erdogan, considerou este venres que Israel debe ser expulsado da ONU mentres ignore a resolución aprobada o pasado 8 de xaneiro polo Consello de Seguridade que pedía un cesamento do fogo inmediato na Franxa de Gaza.
"Como se permite a este país, que non aplica as resolucións do Consello de Seguridade da ONU, entrar polas portas de Nacións Unidas?", preguntouse Erdogan, en declaracións recollidas pola prensa local, coincidindo coa visita a Ankara do secretario xeral do organismo, Ban Ki Moon.
Os comentarios de Erdogan demostran o empeoramento que experimentaron as relacións entre Israel e Turquía, o principal aliado do Estado xudeu na rexión, pola posición de condena da masacre israelí en Gaza que adoptou o goberno turco. O primeiro ministro turco acusou a Israel de atacar civís co pretexto de perseguir a Hamás.
Mauritania e Qatar, pola súa banda, suspenderon as súas relacións diplomáticas con Israel en protesta pola súa operación militar e a súa acción contra a organización palestina Hamás na Franxa de Gaza. A decisión de Nuakchot e Doha chega despois de que o presidente de Siria, Bashar ao Assad, e o líder de Hamás no exilio, Jaled Meshal, instasen a todos os países árabes a romper os seus lazos con Israel.
Baba Sidi Abdalá, portavoz do ministro de Asuntos Exteriores mauritano, Mohamed Mahmud Uld Mohamedu, foi o responsable de anunciar o cambio de postura do seu país. Nuakchot sufrira un importante empeoramento nas súas relacións con Tel Aviv durante os últimos tempos, polo que chamou a consultas ao seu embaixador en Xerusalén a semana pasada en protesta pola incursión na Franxa.
Pola súa banda, Qatar fixo o mesmo anuncio que Mauritania e pediu a Israel que peche a súa oficina comercial en Doha e retire a todo o seu persoal nos próximos días. Mauritania e Qatar eran dous dos poucos países árabes que mantiñan relacións bilaterais con Israel.
O presidente sirio, Bashar ao Asade, pola súa banda pediu este venres aos países árabes, no cume que este venres celébrase en Doha, que rompan as súas relacións, tanto directas como indirectas, con Israel, incluído o peche de embaixadas.
"Despois do holocausto israelí en Gaza, os estados árabes deberían romper os lazos directos ou indirectos co Estado de Israel", dixo Ao Asade, segundo a cadea de televisión qatarí Ao Jazeera.
Ao Asade afirmou que a iniciativa árabe de paz, lanzada no ano 2000 en Beirut e que defende paz a cambio de territorios con Israel, morreu e cualificou de "holocausto" o que está ocorrendo en Gaza.
"O holocausto nazi en Gaza estase convertendo nunha nova etapa que afectará a todo o mundo", advertiu o presidente sirio.
Para Ao Asade, Israel "construíu a súa existencia sobre masacres, creou o seu futuro sobre o xenocidio e só coñece a linguaxe do sangue".
Tamén, queixouse de que os israelís utilicen como pretexto o lanzamento de foguetes desde Gaza, para atacar a franxa palestina.
"Se eses foguetes non fosen lanzados, Israel teríaos atopado para xustificar a agresión sobre Gaza", sinalou Ao Asade, quen afirmou que o Estado israelí "está cavando as tumbas dos seus fillos coas súas propias mans".
Segundo a emisora qatarí, trece países dos 22 membros da Liga Árabe participan no cumio de xefes de Estado de Doha: Alxeria, Libia, Siria, Somalia, Líbano, Sudán, Mauritania, Iraq, Xibutí, Comoros, Qatar, Omán e Marrocos.
Aparte dos países árabes, acudiron a Doha o presidente de Irán, Mahmud Ahmadineyad, e enviados de Indonesia, Turquía, Senegal e Venezuela.
Así mesmo, participan os máximos dirixentes dos grupos palestinos Hamás, Jaled Meshal, Yihad Islámica, Ramadan Shalah, e a Fronte Popular para a Liberación de Palestina-Comando Xeral, Ahmad Yibril.
O cumio foi convocado polo emir de Qatar para unificar unha postura árabe sobre o masacre militar israelí en Gaza.
O cumio coincide este venres cunha reunión ministerial da Liga Árabe en Kuwait, que foi organizada independentemente da de Doha, o cal reflicte a división entre os árabes sobre como tratar a acción de Israel na franxa palestina.
A reunión qatarí foi apoiada polos integrantes da "liña dura" da Liga Árabe, entre eles Qatar, Siria e Sudán, e a ela oponse outras nacións moderadas, como Exipto, Arabia Saudita e Xordania, que decidiron non participar.
En América Latina
En América Latina, o chanceler brasileiro Celso Amorim condenou o ataque de Israel contra unha instalación das Nacións Unidas na Franxa de Gaza, na cal almacenábase unha doazón de 14 toneladas de axuda enviada por Brasil aos palestinos.
"Facemos a máis viva condena a ese ataque... (e) é necesario investigar en detalle por que ocorreu", manifestou Amorim, quen chamou a unha mobilización internacional para facer que Israel e o movemento islámico Hamás acaten a resolución do Consello de Seguridade da ONU que pide un cesamento do fogo no territorio palestino.
Se as resolucións do Consello de Seguridade son incumpridas, o sistema perderá credibilidade e o mundo reinará a "lei da selva, (algo) que a ninguén interesa", agregou o chanceler brasileiro, quen realizou unha recente xira por Medio Oriente buscando unha saída ao conflito.
Os presidentes de Centroamérica, durante un cume do seu sistema de integración rexional, emitiron un pronunciamiento en que pediron o "retiro inmediato do exército de Israel" dos territorios palestinos.
Os mandatarios de Guatemala, Honduras, O Salvador, Nicaragua e Panamá, subscribiron a resolución en que tamén demandan ao Consello de Seguridade das Nacións Unidas "a intensificar os esforzos para restaurar a estabilidade na zona" afectada polo conflito en cumprimento á súa función de manter a paz e a seguridade internacional.
O pronunciamiento tamén foi asinado polos chanceleres de República Dominicana, Costa Rica e Belice.
En Santiago de Chile, o chanceler Alejandro Foxley declarou que a situación en Gaza "é inaceptable" e remarcou a necesidade dunha tregua.
O presidente ecuatoriano Rafael Correa reiterou o xoves o seu pedido dunha condena internacional contra Israel por "crimes de lesa humanidade" na actual ofensiva na Franxa de Gaza, mentres se suceden en Latinoamérica chamados a favor dunha tregua.
Correa repudiou o que cualificou de "masacre" do pobo palestino e sinalou que "pedimos unha condena contra Israel, con dor porque o consideramos un país amigo, pero tamén con decisión, por crimes de lesa humanidade".
O mandatario ecuatoriano fixo esta mención no seu informe anual á nación o que motivou que os centos de invitados ao acto se puxesen de pé e aplaudisen durante máis dun minuto.
Na Venezuela, os patrões não podem despedir trabalhadores que ganhem menos de três salários mínimos. A medida já se encontra em prática desde 2002, sendo renovada periodicamente. O governo anunciou que vai estender o decreto de "imobilidade laboral" por mais mais um ano, vigorando até Dezembro de 2009, e sublinha que o país tem a taxa de desemprego mais baixa dos últimos 10 anos. 
