terça-feira, 22 de dezembro de 2009

CUBA: 0% DE DESNUTRICIÓN INFANTIL , CONFIRMADO POR UNICEF

A existencia
no mundo en desenvolvemento de 146 millóns de nenos menores de cinco anos
baixos de peso, contrasta coa realidade dos infantes cubanos,
recoñecidos mundialmente por ser alleos a ese mal social.

Esas preocupantes cifras apareceron nun recente reporte do Fondo das
Nacións Unidas para a Infancia (UNICEF), baixo o título de Progreso para
a Infancia, Un balance sobre a nutrición, divulgado na sede da ONU.

De acordo co documento, as porcentaxes dos nenos con baixo peso son
de 28 por cento en África Subsahariana, 17 no medio Oriente e África do
Norte, 15 en Asia oriental e o Pacífico, e sete en Latinoamérica e o
Caribe. A táboa complétana Europa Central e do Leste, co cinco por cento,
e outros países en desenvolvemento, con 27 por cento.

Cuba non ten eses problemas, é o único país de América Latina e o Caribe
que eliminou a desnutrición infantil severa, grazas aos esforzos
do Goberno por mellorar a alimentación do pobo, especialmente a daqueles
grupos máis vulnerables.

As crúas realidades do mundo mostran que 852 millóns de persoas
padecen de fame e que 53 millóns delas viven en América Latina. Só
en México hai cinco millóns 200 mil persoas desnutridas e en Haití tres
millóns 800 mil, mentres en todo o planeta morren da fame cada ano máis
de cinco millóns de nenos.

De acordo con estimados das Nacións Unidas, non sería moi custoso acadar saúde e nutrición básica para todos os habitantes do Terceiro Mundo.
Chegarían para alcanzar esa meta 13 mil millóns de dólares anuais
adicionais ao que agora destínanse, unha cifra que nunca se logrou e
que é exigua se se compara co millón de millóns que cada ano se inviste na publicidade comercial, os 400 mil millóns en drogas
estupefacientes ou mesmo os oito mil millóns que se gasta en Estados
Unidos en cosméticos.

Para satisfacción de Cuba, a Organización das Nacións Unidas para a
Alimentación e a Agricultura (FAO) tamén recoñeceu que esta é a
nación con máis avances en América Latina na loita contra a desnutrición.

O Estado cubano garante unha canastra básica alimenticia que permite a
nutrición da súa poboación polo menos nos niveis básicos- mediante a rede
de distribución de produtos normados.

De igual forma, levan a cabo reaxustes económicos noutros mercados e
servizos locais para mellorar a alimentación do pobo cubano e atenuar
o déficit alimentario. Especialmente mantense unha constante vixilancia
sobre o sustento dos nenos, as nenas e adolescentes. Así, a atención á
nutrición comeza coa promoción dunha mellor e natural forma de alimentación
da especie humana.

O tema da desnutrición cobra gran importancia na campaña da ONU
para lograr en 2015 as Metas de Desenvolvemento do Milenio, adoptadas no
Cume de xefes de Estado e de Goberno celebrada en 2000, e que teñen
entre os seus obxectivos eliminar a pobreza extrema e a fame para esa data.

Non exenta de deficiencias, dificultades e serias limitacións por un bloqueo
económico, comercial e financeiro imposto por Estados Unidos fai máis de catro
décadas, Cuba non mostra desesperantes nin alarmantes índices de desnutrición
infantil. Ningún dos 146 millóns de nenos menores de cinco
anos baixos de peso que viven hoxe no mundo é cubano.

PC da Federación Rusa, Sobre o 130 aniversario do nacemento de I.V. Stalin



O 21 de decembro, co obxecto de conmemorar o 130 aniversario do nacemento de I.V. Stalin, celebrouse un acto no que se depositaron flores na tumba de Stalin no muro do Kremlin. Máis de 5.000 moscovitas e invitados da capital acudiron a homenaxear ao dirixente da Unión Soviética. O Presidente do Comité Central do PCFR, G.A. Zyuganov asistiu á cerimonia.


O mesmo celebrouse unha gala dedicada ao aniversario nun abarrotado auditorio do complexo Izmailovo.



Participaron no acto moscovitas e invitados de moitas rexións rusas. Todos eles unidos por I.V. Stalin e non só veteranos, a xeración de máis idade, senón tamén xovenes, quen coñecen a época de Stalin só polo que lles contaron.


O Secretario do Comité Central do PCFR, D.G, Novikov, abriu a velada. Sinalou que a loita entre o capitalismo e o socialismo comezou no século XX. O renacemento das ideas socialistas e a súa vitoria final son inevitables. Xa que logo, o 130 aniversario do nacemento de Stalin é unha nova fase da loita polo noso futuro común.

O documental "O construtor do poder soviético"  foi proxectado no auditorio. Os espectadores puideron ver noticieros únicos e ouvir a voz de Stalin.

Posteriormente, o Presidente do Comité Central do PCFR, G.A. Zyuganov, tomou a palabra.


Dirixíndose aos participantes, o dirixente do PCFR dixo que o século XX fora o século de Lenin e de Stalin. "V.I. Lenin foi o primeiro na Historia en propor a teoría do socialismo, para construír un "paraíso na terra", onde o obreiro puidese ser o verdadeiro dono. Logrou crear un partido de novo tipo, o cal, baixo circunstancias incriblemente difíciles logrou tomar o poder como resultado, efectivamente, dunha revolución sen sangue. En cinco anos propuxo catro opcións políticas: do comunismo de guerra, o sistema de apropiación de plusvalía e a taxa agrícola en especie á NEP, que levantaron ao país. Lenin propuxo o plan de electrificación, o verdadeiro paso á máis alta tecnoloxía da época.

Stalin tomou a posta de Lenin e, como o seu verdadeiro discípulo, deu un gran paso adiante. Nos últimos anos vinte, case non fabricabamos avións, coches, tanques e tractores. Con Stalin, a través do primeiro plan quinquenal, a Unión Soviética construíu 1500 factorías e 100 novas cidades. Na época eran as mellores factorías, que utilizaban a mellor tecnoloxía e as máis avanzadas solucións de enxeñería.

Chegamos ao tráxico e crucial ano de 1941 co mellor tanque, o T-34, o mellor sistema de foguetes, o BM-13, e o mellor avión de combate, o Il-2. O noso pobo gañou porque xurdiu unha nova xeración de xóvenes. A escola soviética logrou facer xurdir o soldado que con fereza e valor loitou en todas as frontes. Gañamos, principalmente, pola amizade dos pobos. Non estabamos divididos en rusos, ucraínos, bielorrusos, tártaros. Gañamos porque estabamos unidos. ¡Viva a amizade entre os nosos pobos, forxada por Lenin e Stalin!"

Para concluír, Zyuganov dixo: "nós, os comunistas, ¡xuramos ante todos os pobos do noso país que continuaremos as mellores tradicións de Lenin e Stalin no fortalecemento da amizade e irmandade baixo a Bandeira de Outubro Vermello! ¡Rusia volverá ser grande e socialista!"

A culminación da solemne velada foi a entrega de carnés do partido a xóvenes comunistas. Entre eles había habitatnes de Moscova e as rexións de Saratov, Tver e Tula. Ao entregar os carnés, G.A. Zyuganov dixo que este ano, por primeira vez, durante o "chamamento de Stalin", máis de 10.000 persoas uníronse ao partido. Posteriormente, o dirixente do PCFR entregou a medalla de honra do 130 aniversario de I.V. Stalin a militantes do partido e o Komsomol.

Grupos musicais moi coñecidos, actores e compañías actuaron para os participantes no solemne acto.


Celebráronse conmemoracións en todas as rexións do país.

Encontro dos Balcáns, Declaración de denuncia do dinamitado do monumento antifascista en Xeorxia


-------------------------------------------------

From: Communist Party of Greece, Tuesday, 22 December 2009

http://inter.kke.gr , mailto:cpg@int.kke.gr

==================================================



Encontro de Partidos Comunistas dous Balcáns



Declaración de denuncia do dinamitado do monumento antifascista en Xeorxia



Ou 19 de decembro, día en que se celebraba ou Encontro de Partidos Comunistas dos Balcáns, anunciábase que o réxime prol OTAN de Xeorxia procedía ao dinamitado (!) do monumento antifascista da cidade de Kutaisi, feito que causou vítimas.

Esta acción provocadora engádese a outras decididas pola UE, o Consello de Europa, a OSCE, tendentes a distorsionar a historia e eliminar a contribución dá URSS á derrota do fascismo. Mostra ou odio dá burguesía á vitoria antifascista.

Os Partidos Comunistas e Obreiros dos Balcáns expresan ou seu pesar polas vítimas inocentes desta inaceptable acción. Condenamos esta acción, que por encima de todo insulta aos máis de 300.000 xeorxianos que deron as súas vidas na batalla contra o fascismo e a memoria de todos os pobos que loitaron contra o fascismo.

Nesta ocasión, os pobos dos Balcáns, que deron ou seu sangue pola liberación do fascismo, deben entender que a campaña anticomunista e a distorsión da historia non teñen límites, e que teñen que darlle as costas.

19/12/2009

Partido Comunista de Bulgaria

Partido dous Comunsitas Búlgaros

Partido Comunista de Grecia

Partido Socialista Obreiro de Croacia

Partido Comunista de Macedonia (FYROM)

Partido Comunista de Romanía

Novo Partido Comunista de Iugoslavia

Partido Comunista de Turquía

Partido do Traballo de Turquía (EMEP)

Encontro dos Balcáns, Resolución de Partidos Comunistas dos Balcáns contra o anticomunismo


-------------------------------------------------

From: Communist Party of Greece, Tuesday, 22 December 2009

http://inter.kke.gr , mailto:cpg@int.kke.gr

==================================================



Resolución de Partidos Comunistas dos Balcáns contra o anticomunismo



Os Partidos Comunistas que participaron no Encontro de Partidos Comunistas dos Balcáns condenan o novo ataque anticomunistas lanzado nunha serie de países da UE. Denunciamos os seguintes ataques:

- Na República Checa, o intento de ilegalización do PC de Bohemia e Moravia. Protagonizan este ataque varios senadores que no pasado xa actuaron para ilegalizar á Unión da Mocidade Comunista da República Checa.

-En Polonia, o novo ataque anticomunista combinado coa recente prohibición de símbolos comunistas.

-En Romanía, a lei 51/1991, cuxo artigo 3, relativo á "seguridade nacional", impón graves penas de prisión e multas a quen forme parte ou apoie ao partido comunista.

-En Letonia, Lituania, Estonia, Hungría e outros países da UE nos que se realizaron unha serie de operacións anticomunistas para crear un estado de histeria e persecucións en Europa. As resolucións da UE, as resolucións do Parlamento Europeo e da Asemblea Parlamentaria do Consello de Europa e da OSCE contribuíron significativamente a estas operacións; distorsionan a verdade histórica e tratan de igualar comunismo e fascismo, eliminar da conciencia obreira e popular os grandes logros da construción socialista que demostran as vantaxes do socialismo por encima do capitalismo, este sistema explotador.

Todos estes plans anticomunistas revelan a natureza imperialista e profundamente clasista da UE, a hipocrisía dos que apoian a democracia burguesa así como o medo da burguesía cara ao movemento comunista e obreiro. O ataque anticomunista é parte da estratexia imperialista que quere eliminar da conciencia obreira e popular, especialmente das xeracións máis novas, a única saída real á barbarie capitalista: o derrocamento do capitalismo e a construción do socialismo.

¡Esta nova provocación anticomunista non quedará sen resposta!

Trátase dun asunto que require a reacción de todos os traballadores en Europa. O anticomunismo non ten como obxectivo só aos comunistas, senón tamén a conciencia popular e os dereitos da clase obreira, fomentando o fatalismo, o derrotismo, a aceptación das medidas antipopulares decididas polas insitituciones da UE para cargar o peso da crise sobre as costas dos traballadores.

Os Partidos Comunistas dos Balcáns esixen:

-A inmediata derrogación da ilegalización da Unión da Mocidade Comunista da República Checa.

-A finalización das persecucións anticomunistas, das ilegalizacións e as ameazas promovidas pola UE e os respectivos gobernos.



Partido Comunista de Bulgaria

Partido dos Comunistas Búlgaros

Partido Comunista de Grecia

Partido Socialista Obreiro de Croacia

Partido Comunista de Macedonia (FYROM)

Partido Comunista de Romanía

Novo Partido Comunista de Iugoslavia

Partido Comunista de Turquía

Partido do Traballo de Turquía (EMEP)

Petición de axuda dos camaradas checos

Praga, 16 de Decembro 16 de 2009

Queridos camaradas,

Na República Checa, o PC de Bohemia e Morávia enfróntase a un anticomunismo primitivo. Na súa 17 ª sesión o 30 de outubro de 2008, o Senado, coa participación de só 38 senadores dun total de 81 , examinou o informe final da Comisión temporal para o exame da constitucionalidade do PCBM. Esa reunión sen suficiente quórum aprobou, con só 30 votos, a resolución, pola que o Senado acha numerosos indicios de violación da Constitución da República Checa por parte do Partido Comunista de Bohemia e Moravia. Por exemplo, condenan ao PCBM por compartir a visión marxista, pola súa posición fronte ao conflito no Cáucaso, e por outras interpretacións subxectivas. A resolución do Senado pide ao Goberno levar o caso ante o Tribunal Supremo Administrativo.

O 8 de decembro de 2009, a comisión mencionada anteriormente, pide unha vez máis ao Goberno que presente ao tribunal unha proposta de suspensión da actividade do PCBM. Con todo, o caso non foi levado ao Tribunal Supremo Administrativo polo anterior goberno do señor Topolanek e polo momento, tampouco polo actual goberno do Sr. Jan Fischer.

O PCBM pídevos, queridos camaradas, que expresedes a vosa solidariedade, de acordo ás vosas posibilidades e condicións, co noso partido contra os esforzos da mencionada Comisión, mediante diversas formas, por exemplo: peticións, cartas de protesta dirixidas ao noso goberno a través das nosas embaixadas nos vosos países.

Trátase dunha violación dos principios democráticos básicos, dun intento de desviar a atención dos nosos cidadáns, que están baixo a presión da crise, cara a outra cousa.

Queridos camaradas,

Queremos agradecervos de antemán as vosas expresións de solidariedade connosco. Ao mesmo tempo, pediriámosvos que nos enviásedes información sobre as vosas accións de solidariedade.

Cos nosos mellores saúdos fraternais

Ji?í Ma?tálka
Vice-Presidente do CC do PCBM

sexta-feira, 11 de dezembro de 2009

PC de Grecia, Denegación de acceso á Franxa de Gaza á Delegación de Eurodiputados polas autoridades israelís

-------------------------------------------------

From: Communist Party of Greece, Wednesday, 09 December 2009

http://inter.kke.gr , mailto:cpg@int.kke.gr

==================================================



Comunicado de Prensa



Denegación de acceso á Franxa de Gaza á Delegación de Eurodiputados polas autoridades israelís

Unha vez máis o Goberno de Israel fixo alarde do seu poder político ao negar o acceso á Franxa de Gaza á delegación de eurodiputados - entre os que se atopaba Giorgos Toussas - aínda que esta visita estaba organizada fai tempo. Esta actitude confirma o intento das autoridades israelís de ocultar todo o posible os seus crimes contra o pobo palestino; crimes que están adquirindo as dimensións dun xenocidio. Intentan ocultar a ampliación dos asentamentos israelís, así como o muro da vergoña e o constante bloqueo da Franxa de Gaza.

O KKE, expresando activamente a súa solidariedade internacionalista, apoia a loita do pobo palestino pola fundación dun Estado Palestino independente e integrado, nos territorios de 1967, con Xerusalén Este como  capital.



Atenas, 9/12/2009.



Oficina de Prensa do Comité Central do KKE

PC Libanés. SOLIDARIEDADE CON PALESTINA. Traducido polo PCPE



Con ocasión da Xornada Internacional de solidariedade coa causa do pobo palestino, o Partido Comunista Libanés e o Comité de Coordinación da Esquerda Libanesa organizaron o 30 de novembro un encontro ante a sede da ONU en Beirut. Representantes do movemento progresista libanés e de organizacións palestinas participaron nese encontro que durou unha hora, durante a cal o Secretario Xeral do PCL, Khaled Hadadah, anunciou que os partidos da esquerda libanesa se puxeran de acordo en organizar unha "campaña de apoio aos refuxiados palestinos", tanto sobre o plan de dereitos sociais como sobre o plan de dereito de retorno ao seu país.

Distribuír un memorándum aos representantes dos medios de comunicación libaneses no que a esquerda libanesa chama a executar as medidas da ONU relativas ao dereito de retorno dos refuxiados palestinos e a creación dun Estado palestino soberano coa o Qods (Xerusalén) como capital. Fan un chamamento á ONU para que adopte as medidas necesarias para que cesen o bloqueo e os masacres contra o pobo palestino, e tamén a construción de novas colonias en Cisxordania.

Unha delegación composta pola Secretaria Xeral adxunta do PCL, Marie Nassif-Debs, e os representantes da esquerda libanesa e palestina, remitiu o memorándum ao representante do Secretario Xeral das Nacións Unidas en Beirut.

KKE, Declaración sobre a prohibición dos símbolos comunistas en Polonia.Traducido polo PCPE




O KKE condena a acción provocadora e escandalosa do goberno polaco que, utilizando a campaña anticomunista desenvolvida nas filas da supostamente democrática UE, prohibiu o uso dos símbolos comunistas en Polonia.

Esta nova prohibición anticomunista entra en flagrante contradición coas recentes celebracións dos partidarios do capitalismo ao redor da caída do muro de Berlín e as súas declaracións sobre a "democracia" e a "liberdade". Iso revela a falsidade e a hipocrisía da democracia burguesa. A prohibición dos símbolos comunistas nos países da UE demostra que os gobernos e os seus mecanismos temen unha nova contraofensiva por parte do movemento revolucionario obreiro e popular porque saben que as contradicións do capitalismo son irreconciliables e que o futuro pertence a unha sociedade sen explotación do home polo home, ao socialismo-comunismo.

O KKE exhorta ao pobo grego a condenar e esixir a abolición desta prohibición, así como das anteriores persecucións e prohibicións anticomunistas nos países da UE.


A fouce e o martelo, a estrela vermella, que, xa antes, foron perseguidos nos países bálticos e Hungría e agora sono tamén en Polonia, representan a loita pola abolición da propiedade privada sobre os medios de produción, a loita contra a explotación capitalista. Son o símbolo do sangue e o sacrificio de millóns de comunistas que estiveron na vangarda da loita antifascista, que xogaron un papel dirixente na derrota do fascismo na Segunda Guerra Mundial. Eles simbolizan as loitas pola xornada de 8 horas, pola seguridade social, a educación e atención sanitaria gratuítas, así como outros importantes logros conseguidos polo pobo traballador cos comunistas desempeñando o papel dirixente, grazas á influencia da construción socialista na URSS e noutros países da Europa Oriental e Central. Hoxe en día estes logros son abolidos debido a política antipopular que serve aos beneficios dos grupos empresariais e á crise capitalista mundial que mostra os límites históricos do capitalismo.

Os imperialistas tentan borrar os logros do socialismo da conciencia dos pobos de Europa. Por esa razón, perseguen a ideoloxía comunista en Polonia e outros países da UE, ilegalizan os partidos comunistas, distorsionan desvergoñadamente a historia, calumnian ao socialismo con enormes mentiras e tratan de impor a equiparación do comunismo e o fascismo.

O KKE expresa a súa solidariedade fraternal co PC de Polonia e con todos os comunistas polacos e declara que loitará xunto a eles para deter a loita contra o comunismo e o amedrentamento de todos os pobos que loitan polos seus dereitos e polo futuro da clase obreira.


Atenas, 3.12.2009

CC do KKE

Prohibición da simboloxía comunista en Polonia. PC de Polonia, Traducido polo PCPE




A histeria anticomunista en Polonia traspasou as fronteiras do sentido común fai moito tempo. Recentemente cruzou os límites do absurdo.


Jaroslaw Kaczynski, ex primeiro ministro e líder do anterior partido político gobernante declarou publicamente que o comunismo foi o responsable de ducias de milleiros de millóns de vítimas. Se a mentira ten carácter anticomunista, non é necesario tomar medidas limitadoras. Todo vale se esperta o odio público. Tales declaracións poden ser emitidas sen ningunha consecuencia. Ninguén lle plantexa unha pregunta obvia: se coñece o número da poboación mundial.


A sociedade é tratada como unha chea de idiotas que nin saben nin queren saber, que non son capaces de contar.


Ao mesmo tempo, o presidente Lech Kaczynski, o seu irmán xemelgo, asina leis igualmente absurdas. Na súa nova redacción, o artigo 256 do código penal declara:


Art. 256 § 1. Toda persoa que publicamente faga propaganda do fascismo ou de calquera outro réxime totalitario ou promova o odio nacional, étnico, racial, relixioso ou en relación con diferenzas de crenza relixiosa, será sometido a pena de multa, restrición da a liberdade ou privación de liberdade por un prazo de ata 2 anos.


§ 2 A mesma pena será imposta a calquera persoa que, con fins propagandísticos, produza, rexistre, importe, compre, venda, regale, transporte ou envíe calquera artigo cos contidos descritos no § 1, ou porte a simboloxía comunista.


§ 3 O autor do acto prohibido non cometerá delito se o seu acto é unha actividade artística, educativa ou científica.


§ 4 En caso de condena por un delito definido no § 2, o tribunal declara a confiscación dos artigos mencionados no § 2, aínda que non fosen propiedade do autor.


A emenda á lei vixente, agregando os puntos § 2-4, entra en vigor medio ano logo da súa publicación no "Libro de artigos". Non se publicou aínda. Val a pena mencionar que a prohibición dos símbolos comunistas chegou xunto con outras emendas ao mesmo tempo. Unha delas agrava a pena por pederastia, o que apunta a xerar a impresión de que o comunismo é unha das enfermidades sociais.


Ambos os dous irmáns son adoradores do anticomunismo. Unha ideoloxía criminal, peor que os totalitarismos imaxinarios. Ideoloxía que causou un enorme número de vítimas. Foi responsable do

inferno da guerra de Hitler en Europa. Do xenocidio organizado e deliberado. Da ocupación xaponesa de China e outros países asiáticos. Da bárbara guerra en Corea. Dos plans de uso de armas nucleares nesta guerra en escala masiva. Da guerra igualmente bárbara no Vietnam, usando a guerra química e os crimes contra civís.


O capitalismo, como formación social, leva a explotación e o confinamento do ser humano, inscritos na súa bandeira. Baixo esta bandeira, colonialistas ingleses, belgas, franceses, estiveron saqueando recursos naturais e cometendo xenocidios. obrigaron á poboación de países enteiros a traballar como escravos para o seu beneficio. estiveron facendo isto abertamente e en segredo.


Algún dos partidos políticos que adoran abertamente a ideoloxía anticomunista e o capitalismo oíu algunha acusación por iso? A resposta é non, xa que só o capitalismo pode ser abertamente promovido. Calquera que o cuestione pode ser acusado de crimes imaxinarios, de intencións criminais e agora intentaráselle levar a prisión por este motivo. E todo iso mentres se segue falando de democracia.


Os funcionarios do réxime capitalista volvéronse tan insolentes e arrogantes que cambiaron o Parlamento por un tribunal de xustiza, no que xulgan aos seus opositores políticos. Desde que foi imposible demostrar que os comunistas propagasen o totalitarismo ou intentasen cometer algún delito, entón, logo de 20 anos de constantes calumnias, libelos e mentiras, descubriron que poden acusar aos comunistas de tales intencións ¡por medio dun acto xurídico!


O PC de Polonia é un partido político rexistrado no tribunal. Non se puido probar que os seus estatutos e programa incluísen contidos ilegais. O PC de Polonia actúa de acordo á Constitución de Polonia e a Lei de partidos políticos. As institucións do Estado están obrigadas a tratar a todos os partidos políticos por igual.


Con todo, non cumpren con este requisito. Case só aos partidos parlamentarios se lles permíte o debate público. O PC de Polonia é sistematicamente discriminado e nun xeito particular. A súa ideoloxía é o tema constante deste debate. houbo palabras destinadas a atizar o odio. Hai institucións do Estado que se asemellan ás institucións públicas, que son finaciadas polos fondos públicos, pero cuxo obxectivo expreso é levar a loita política a través dos medios de revisión e extrema politización da historia, a igualación do comunismo co fascismo, construíndo unha mitoloxía e mesmo ameazando con represión. Esta revisión da historia é o efecto das tendencias revanchistas das clases sociais que perderon os seus privilexios, cando as forzas populares socialistas alcanzaron o poder tras a Segunda Guerra Mundial: a burguesía e os terratenientes, así como do crecente temor das clases que alcanzaron unha posición privilexiada durante a transformación sistémica de 1989.


O Instituto da Memoria Nacional, ata antes de que se aprobase a emenda, tratou de ameazar aos gobernos locais por unha suposta neglixencia criminal no cambio de nomes de lugares públicos con forme aos imperativos da ideoloxía oficial. As institucións do Estado non só se converteron en altofalantes para promover o odio anticomunista, senón que tamén abertamente quebrantaron ou forzaron a lei en moitas formas diferentes.


O Parlamento con todo procedeu á violación dos principios básicos da lei e a orde nunha forma aberta e flagrante. Aprobouse a emenda ao código penal que apunta contra un partido político en particular. O adxectivo que describe o acto delituoso na emenda é parte do propio nome do Partido Comunista de Polonia.


Pode alguén imaxinar o que pasaría se o PC de Polonia propuxese no seu programa similares medios dirixidos contra os seus adversarios políticos? Non seriamos acusados dun delito pola mera expresión desa intención? Usarían eles o artigo 13 da Constitución polaca, que establece que "Os partidos políticos e outras organizacións cuxos programas basear en métodos totalitarios e actividades en prol do nazismo, o fascismo e o comunismo, así como aqueles cuxos programas ou actividades sancionen o odio racial e nacional, a aplicación da violencia co fin de obter o poder ou de influír na política do Estado, ou manteñan en segredo a súa estrutura ou composición, serán ilegalizados" contra o PC de Polonia, para ilegalizalo por referirse simplemente a tal práctica totalitaria?


Esta emenda é excepcionalmente totalitaria. Intervén na esfera do pensamento e os medios de expresión. A posesión de obxectos que conteñan elementos indefinidos pode ser sancionada só declarando que a súa simboloxía é portadora de pensamento politicamente incorrecto. Dado que non se definiu que é e que non é simboloxía comunista.


A emenda ao artigo 256 do Código Penal contradi a Lei de partidos políticos (de 27.06.1997), que esixe igualdade de trato e protección dos símbolos gráficos dos partidos; contradi a Constitución polaca, que garante a liberdade de conciencia , a liberdade de expresión de opinións e a difusión de información ( art. 53, p. 1 e art 54, p. 1). O Parlamento parece tamén non obedecer aos acordos internacionais, incluídos o Pacto Internacional de Dereitos Civís e Políticos (asinado o 16.12.1966 - art. 18 e 19) e o Convenio Europeo de Dereitos Humanos (art. 9 e 10).


O PC de Polonia oponse enerxicamente a estas prácticas antidemocráticas por todos os medios posibles e prepárase para a confrontación, co obxectivo de revelar o absurdo, o escurantismo, a irresponsabilidade e a mala vontade dos seus inventores.


PC de Polonia

*Fin*

ANTICOMUNISMO EN POLONIA. MOCIDADE COMUNISTA GREGA KNE. TRADUCC. DO PCPE

Comunicado da KNE referido ao anticomunismo en Polonia



O CC da Mocidade Comunista de Grecia condena enerxicamente a nova involución anticomunista en Polonia. O goberno polaco, inmerso no espírito anticomunista que se desenvolve baixo o á da UE, prohibiu o uso dos símbolos históricos do movemento comunista internacional. Tras as inaceptables festas que os imperialistas europeos organizaron no 20 aniversario da caída do Muro de Berlín, demóstrase unha vez máis que as súas declaracións sobre a "democracia" e a "liberdade" non só son palabras baleiras, senón tamén a cobertura da ditadura dos monopolios.

Tras os países bálticos, Hungría e a República Checa, agora tócalle a quenda a outro país membro da UE de prohibir a fouce e o martelo e a estrela vermella, que simbolizan a loita contra a explotación capitalista. Eles utilizan todos os medios que o seu sistema de poder proporciona, o Parlamento Europeo, a Organización para a Seguridade e a Cooperación de Europa, os tribunais e ministerios nacionais, para lanzar unha guerra de acoso contra os comunistas, a vangarda da clase obreira en cada país .


Unha vez máis  demostrase que o anticomunismo ten un obxectivo: presionar aos comunistas, os partidos comunistas e organizacións xuvenís, para que abandonen o seu obxectivo, o derrocamento do capitalismo e a perspectiva do socialismo, como a única resposta ás crecentes necesidades contemporáneas dos pobos.


O seu obxectivo é, sobre todo nos antigos países socialistas, arrincar de raíz e por todos os medios os éxitos do socialismo da conciencia dos pobos. Eles queren facer esquecer aos pobos o sacrificio de millóns de comunistas na guerra contra o nazi- fascismo, na derrota do fascismo na 2ª Guerra Mundial. Eles queren facernos esquecer as conquistas dos traballadores, cos comunistas como a súa vangarda, en todos os aspectos da súa vida; a xornada laboral de 8 horas, a educación e atención sanitaria gratuítas, a seguridade social, e todos os outros logros, debidos ao impacto internacional do socialismo na URSS e os demais países de Europa Central e Oriental. Conquistas que hoxe son derrubadas unha tras outra polas políticas anti-populares que serven aos beneficios das empresas monopolistas na súa desesperada necesidade de superar a crise capitalista.

Seguimos comprometidos coa loita polo socialismo e o comunismo, xa que é o único sistema onde a clase obreira e os pobos do mundo poden satisfacer as súas necesidades, onde todos os países e nacións poidan vivir en paz e en colaboración. Especialmente hoxe en día a crise económica internacional do capitalismo revela os límites históricos deste sistema socioeconómico e a magnitude da súa decadencia. Ponse de manifesto a necesidade da superación revolucionaria do capitalismo e a súa substitución por outro sistema socioeconómico que sitúe as necesidades e os dereitos dos pobos no seu epicentro, é dicir, o socialismo-comunismo.


A KNE chama aos xovenes gregos a mobilizarse e esixir a inmediata cancelación de todas as leis e regulamentos anticomunistas e antisocialistas que se adoptaron en Polonia e en todos os países da UE.

A KNE expresa a súa solidariedade coa Mocidade Comunista de Polonia e con todos os comunistas polacos e afirma que fortalecerá a loita contra o anticomunismo e a calumnia e a distorsión do socialismo, para reforzar a nosa loita antiimperialista e a cooperación internacional entre as organizacións antiimperialistas xuvenís comunistas e progresistas, a fin de responder á nova agresión imperialista contra a clase obreira e a mocidade


Departamento de Relacións Internacionais

do CC do KNE


04/12/2009

DECLARADOS NULOS OS DESPEDIMENTOS DE ENFERBUS.



NOTA DO COMITÉ DE ASTURIES DO PCPE.



DECLARADOS NULOS OS DESPEDIMENTOS DE ENFERBUS.



Esta mañá facíanse públicas por parte do Tribunal Superior de Xustiza de Asturias as sentenzas polo despedimento imposto pola empresa ENFERBUS aos traballadores folguistas. A Sala estima o recurso de suplicación interposto pola representación dos traballadores e declara os despedimentos nulos, polo que a empresa verase obrigada a readmitir aos compañeiros.



Tras unha dura folga indefinida, que se estendeu durante meses, e na que a empresa recorreu a todo tipo de ilegalidades (servizos mínimos abusivos, contratación de esquirois, vulneración do dereito á liberdade sindical e do dereito á folga, coacción sobre o persoal baixo a ameaza de preitos millonarios, etc.), a vitoria novamente foi para os que loitan.



Á espera dun pronunciamiento sobre o contido da sentenza, o Comité de Asturies do PCPE saúda esta importante vitoria dos compañeiros de ENFERBUS e de toda a clase obreira asturiana. Felicitamos aos traballadores, aos seus familiares e a todo o pobo traballador da conca mineira, que co seu apoio á loita demostraron que a razón novamente está ao lado do traballo e non ao lado dos explotadores.



O persoal de ENFERBUS, do mesmo xeito que a de DURO FELGUERA no caso de Pablo Barroso e doutros compañeiros, marca a dirección a seguir para toda a clase obreira: loita consciente, sindicalismo de clase e militante, unidade, combatividad, solidariedade e mobilización popular.



O PCPE chama ao movemento obreiro e sindical, e a todo o pobo traballador, a estar alerta para garantir o cumprimento exacto dos termos da sentenza impedindo que este empresario explotador, que fixo gala de prácticas abertamente fascistas, trate de defraudar unha vez máis os lexítimos dereitos dos traballadores.



¡SAÚDE AOS TRABALLADORES DE ENFERBUS E ÁS SÚAS FAMILIAS!



¡FÓRA OS ESQUIROIS!



¡VIVA A LOITA DA CLASE OBREIRA!



Comité de Asturies do PCPE.

10 de decembro de 2.009.

quinta-feira, 3 de dezembro de 2009

REVISTA COMUNISTA INTERNACIONAL

XA ESTÁ NA REDE O PRIMEIRO NÚMERO DA  REVISTA COMUNISTA INTERNACIONAL en http://www.iccr.gr/site/es.html  PODEDES VER UNHA SELECCIÓN DOS ARTIGOS 
 

11º Encontro dos partidos comunistas e obreiros (20-22 de novembro 2009, Nova Deli)


Discurso do Presidente do Partido Comunista Obreiro Hungaro, Gyula THÜRMER

Queridos Camaradas

  No nome do Partido Comunista Obreiro Hungaro, eu quixera darlle as grazas ao Partido Comunista da India ( marxista) e ao Partido Comunista da India pola invitación e pola excelente organización da nosa reunión. O movemento comunista da India xoga un moi importante papel no movemento internacional dos traballadores e nós vemos de bo grado a súa inavaliable contribución á loita anticapitalista.

Estimados camaradas,

O ano pasado en Sao Paulo nós chegamos a algunhas novas e moi importantes conclusións.

Nós declaramos, "O mundo está a enfrontar unha grave crise económica e financeira de grande proporción. A actual crise é unha expresión dunha profunda crise intrínseca ao sistema capitalista o cal demostra os límites históricos do capitalismo e a necesidade do seu derrocamento revolucionario".

Nós pensamos que a nosa apreciación é basicamente correcta, e non debemos mudala, ao mesmo tempo, nós debemos ver que o capitalismo ten moitas posibilidades de defenderse a si mesmo, manipular ás masas e evitar  ao final - e agora a revolución socialista.

Primeiro, está a propaganda das reformas capitalistas. As forzas do capitalismo non negan a existencia de serios problemas, pero eles tratan de demostrar que coas reformas poden solucionar todos os problemas.

Nós debemos convencer ás masas traballadoras de que se eles queren vivir mellor, deben destruír ao capitalismo.

Segundo, é a gradual liquidación dos partidos comunistas. As forzas capitalistas soportan politicamente e financieramente a partidos oportunistas e intégranos aos sistemas europeos. Contra nós eles utilizan o anticomunismo baixo presións legais e financeiras.

Nós debemos ter claridade ideolóxica coa forza do Marxismo Leninismo, mellorando a nosa cooperación.

Terceiro, é o uso de forzas extremistas de dereita. En Hungría e en moitos outros países de Europa as forzas extremistas de dereita poden gañar máis da crise que nós. As forzas extremistas de dereita teñen fortaleceron as súas posicións nas eleccións do Parlamento Europeo. Por que? En Hungría, as clases dominantes adoptaron aos extremistas de dereita como un factor normal da vida política. A eles non lles gustan, pero dan camiño libre aos círculos financeiro e de medios. Segundo as forzas extremistas de dereita usan as armas políticas que nós non podemos usar. Estes son antisemitas e racistas, e ante todo visceralmente antiziganas.

Cal é a solución? Nós debemos ser máis radicais, máis revolucionarios e máis anticapitalistas. A xente debe ver todos os días que nós estamos con eles.

Camaradas,

Hungría é un dos máis débiles elementos do capitalismo europeo contemporáneo. A crise está lonxe de ser solucionada e ninguén pode prever as súas consecuencias. Que significa isto?

Primeiro, Hungría depende totalmente do capital occidental. Compañías multinacionais producen cerca do 70% do PIB. O capital europeo trata de solucionar os seus propios problemas ao custo de Hungría..

Isto é porque non hai sinais de recuperación da economía Húngara. Este ano o PIB diminuíu 7-9% en comparación co ano anterior.

Segundo, a xente empeza a entender máis e máis o que significa o capitalismo. O desemprego é preto do 10%. A xente perde os seus recursos, eles aforran; máis e máis xente vive na pobreza.

De acordo ao Centro de Investigación de Datos de Estados Unidos, fai 20 anos, o 80% dos húngaros soportaban a economía de mercado. Hoxe unicamente o 46% din estar a favor do capitalismo.

Baixo estas circunstancias, nós non debemos, unicamente criticar o sistema capitalista, mais debemos demostrar plenamente á xente a posibilidade real de establecemento dun novo mundo. Nós debemos demostrar que o socialismo é unha alternativa real sobre a existencia do capitalismo.

Nós entendemos a nosa responsabilidade internacional. Se pensamos ir á revolución social en Hungría, serán seriamente influenciadas Ucraína, Rusia e os países de Europa Oriental.

Camaradas,

O Partido Comunista Obreiro Húngaro, seguirá o camiño da revolución socialista. Nós debemos demostrar que o capitalista nunca nos dará mellor vida, nunca nos dará algún lugar nos parlamentos. Nós debemos conseguir a loita seria e consecuente. En consecuencia, este camiño, é un camiño realista e nós podemos crear un novo mundo, socialista.

Nós consideramos a nosa principal tarefa, preparar ao partido comunista para semellante situación. A experiencia histórica mostra que a situación revolucionaria real permanece sen avanzar, se as circunstancias subxectivas non existen ao seu debido tempo.

Nós creamos mobilizacións de "grupos de combatentes", os que poden participar en diferentes demostracións, accións rueiras e eventos solidarios.

Nós construiremos unha nova organización con xente nova, profundamente crente na idea da revolución.

Nós comezamos a ir directamente ás fábricas a ver aos traballadores. A experiencia é moi positiva.

Nós estamos abertos a todo o anticapitalista, iniciativas antimonopólicas e participar en todas accións sociais, as cales loitan contra o grande mercado, contra a política nacional neoliberal, contra as expulsións de quen non poden pagar electricidade e gas.

Nós creamos un máis efectivo sistema de medios alternativos, usando o xornal semanal Szabadsag, a internet e outros medios. Nós construímos un amplo sistema de páxinas internas de organizacións locais, usando tecnoloxía You tube, e outras modernas tecnoloxías da internet.

Camaradas,

Nós loitamos por unha máis efectiva cooperación das forzas comunistas na área internacional.

Desde a nosa última reunión en Sao Paulo,  estudamos profundamente a experiencia dos partidos comunistas de Grecia, Portugal, como se organizan e como desenvolven as súas máis grandes mobilizacións de masas.

Nós intensificamos as nosas relacións cos partidos de esquerda de Brasil, Venezuela e outros partidos do foro de Sao Paulo para impulsar o proceso revolucionario en América Latina.

Nós sostemos a idea de crear un periodico comunista "International Communist Review" e tomamos unha activa parte nela.

O Partido Comunista Obreiro Hungaro saíu do Partido Europeo da Esquerda porque non estámos de acordo coa política revisionista e oportunista do Partido Europeo.

Nós queremos liquidar o Capitalismo; a Esquerda Europea quere facelo mellor. Nós entendemos as bases do Marxismo Leninismo, teoría e práctica da loita de clases, os principios do internacionalismo proletario. A Esquerda Europea desafortunadamente, está no entendido das bases do reformismo. A esquerda europea loita contra o capitalismo unicamente, en frases, pero na práctica axuda a fortalecer a "Democrática"  imaxe da Unión Europea, o Parlamento Europeo, e o sistema capitalista no xeral.

Camaradas,

O Partido Comunista Obreiro Húngaro está agora nunha situación moi complicada. A simpatía da poboación Húngara cara ao noso partido estáa erguerse. Despois de 20 anos de capitalismo a maioría da xente comeza a entender a explotación capitalista, desemprego, e o significado da inxustiza social. Eles tamén se decatan que o Partido Comunista dos Traballadores de Hungría sempre estivo ao seu lado e loitaron polos seus intereses.

Isto é unha oportunidade histórica. Probablemente non teremos outra en moitos anos. Se nós podemos utilizar esta oportunidade, poderemos chegar ao parlamento en 2010.

Con todo, e este é o noso problema principal, nós debemos ver que logo de 20 anos de loita consecuente, o noso partido ten recursos financeiros esgotados. Nós temos unha oportunidade histórica nas nosas mans, pero non temos diñeiro para publicar material e preparar os nosos candidatos. Isto pode significar, camaradas, que non podemos usar a oportunidade histórica. Neste caso o movemento comunista húngaro, pode chegar a unha moi grave situación.

Con todo, poden  vostedes estar seguros que nunca nos renderemos.

Desexámoslles grandes éxitos.

Discurso de Babis Angourakis, eurodiputado do KKE


  ao encontro internacional polo acordo humanitario e a paz en colombia, Cali 13-15 Novembro 2009



Estimadas compañeiras, estimados compañeiros, amigas e amigos:



En nome do Grupo Europarlamentario do KKE quixera agradecer calurosamente a súa invitación e saudar o evento.



Veño dun país onde o movemento popular en toda a súa traxectoria sufriu persecucións, encarceramentos, asasinatos, execucións. enfrontou a intervención armada do imperialismo inglés e norteamericano, a guerra civil, refuxiados políticos, clandestinidade por moitos anos. Non é xa que logo estraño, que malia a longa distancia que separa os nosos dous países, en Grecia hai moita sensibilidade co movemento de solidariedade con Colombia.



Quixera desde o inicio expresar a nosa solidariedade con todas as forzas populares de Colombia que loitan en condicións moi difíciles contra o réxime uribista que ten o apoio do imperialismo, tanto dos Estados Unidos como da Unión Europea.



O papel de Colombia na estratexia imperialista



O KKE interésase activamente sobre os acontecementos no seu país e na rexión. Entendemos que Colombia ten unha importancia central nos plans do imperialismo na rexión. Non é por casualidade que o Plan Colombia/Iniciativa Rexional Andina se considera a punta de lanza da intervención norteamericana na rexión. Na medida que se intensifique a agresividade do imperialismo norteamericano no seu afán de gañar terreo na rexión, aumentará o papel de Colombia. Iso demostran o involucramento de Colombia na operación desestabilizante en Ecuador, os acontecementos agresivos contra Venezuela e as ameazas crecentes de involucramento bélico, o acordo militar asinado cos Estados Unidos o 30 de outubro (Complementation Agreement for Defense and Security Cooperation and Technical Assistance between the Governments of Colombia and the United States).



A condición para poder xogar exitosamente este papel no marco da estratexia imperialista é reprimir o movemento popular. Por iso o Estado colombiano é protagonista a nivel mundial en asasinatos de políticos, sindicalistas, xornalistas, cadros do movemento popular, en declaración de estado de urxencia como ocorreu o ano pasado, en persecucións e ameazas contra loitadores, incluído o propio Secretario Xeral do PC Colombiano, o camarada Jaime Caycedo.



Imperialismo e réxime utilizan os grupos paramilitares, que sementan o terror e a violencia entre o pobo para protexer o dominio da oligarquía. Por iso precisamente os millóns de desprazados, as masacres e desaparicións, a impunidade provocadora da cal gozan aqueles que as cometen. Non nos estrañan as revelacións sobre as relacións de Uribe e de cadros do seu partido cos grupos paramilitares, o escándalo das pirámides, os asasinatos masivos de campesiños polo exército e outras brutalidades contra as FARC.



A posición da Unión Europea



O carácter imperialista da Unión Europea exprésase tamén nas súas relacións con América Latina e no documento da estratexia rexional 2007-2013. Os asuntos políticos están nunha posición moi elevada na súa axenda: a campaña pola suposta "loita contra o terrorismo" e a chamada loita contra a droga, os asuntos de "democracia e dereitos humanos", a promoción do Plan Puebla-Panamá, a infiltración a través da chamada ?sociedade civil?, etc.



Nesta oportunidade quixera subliñar a importancia que o noso Partido dá á iniciativa que se manifestou por 22 Partidos Comunistas de países-membros da Unión Europea en maio de 2008 con ocasión do 5to Cume UE-América Latina e o Caribe.



No comunicado común que saíu menciónase que "a UE ten como obxectivo ¨abrir¨ as economías destes países para explotalos. Demanda a privatización de unidades de produción estatal e dos seus recursos naturais, mesmo da auga, a favor do capital monopolista. É unha ilusión considerar que a UE é o contrapeso aos Estados Unidos en beneficio dos pobos. Ao contrario, a UE ten os mesmos obxectivos imperialistas e neo-coloniais."


Un aspecto esencial da política da UE cara a América Latina é o apoio ás oligarquías internas fronte aos movementos populares.



Igual é a actitude da UE cara a Colombia. Típicas foron as posicións en xaneiro de 2008 do Alto Comisario da UE sobre a Política Exterior Común, Javier Solana, cando recibiu calurosamente a Uribe. Naquel entón, non só rexeitou categoricamente a proposta do Presidente Hugo Chávez que falou da non inclusión das FARC na lista coas organizacións terroristas, senón que reafirmou o apoio da UE ao réxime colombiano e a "a loita que este libra contra o terrorismo". Iguais foron as declaracións do Comisario sobre a política exterior e a política europea de veciñanza da UE.



A inclusión das FARC e do ELN na lista coas organizacións terroristas da UE coincidiu co endurecimento da represión no interior de Colombia, e serviu á aspiración de bloquear o proceso negociador e o intercambio de prisioneiros.



Estados Unidos e Unión Europea son cómplices



Os Estados Unidos e a UE apoian en conxunto a campaña difamatoria tratando de presentar que en Colombia por unha banda están os terroristas e polo outro o goberno que trata de enfrontalos. Logo de incluír ás FARC e ao ELN na lista das organizacións terroristas, tentan golpear o movemento de solidariedade para illar ás forzas populares de Colombia, utilizando as leis antiterroristas da UE.



Os datos que supostamente se atoparon nas famosas computadoras de Raúl Reyes que resultou asasinado durante a invasión aventureira do exército colombiano no territorio de Ecuador son o argumento para estender a caza de bruxas tamén a Europa, máis aló das fronteiras colombianas, un ataque xeral pola criminalización dos movementos.



  Lembremos a captura en España en xullo de 2008 da loitadora Remedios García Albert, antes organizada na OSPAAAL, ben coñecida pola súa participación nos movementos de solidariedade internacional, a condena en prisión de 6 cidadáns daneses en setembro de 2008 baixo a acusasión de vender camisetas das FARC e do PFLP, que a UE considera grupos terroristas. No que se refire ao PFLP, fai falta recordar o papel que xogaron algunhas das chamadas organizacións non gobernamentais como a Amnestía Internacional e a Human Rights Watch que fortaleceron as acusacions coas súas declaracións que as FARC asasinaron a moitos cidadáns inocentes e que o PFLP está involucrado a secuestros de avións e colocación de bombas.



Así que está claro cales son os verdadeiros obxectivos da campaña antiterrorista dos Estados Unidos e da UE. Incluso, a UE cada vez máis inclúe no terrorismo ao radicalismo, é dicir a todos aqueles que cuestionan a situación existente e tentan mudala.



Á vez, por parte da grande prensa e algúns xornalistas e ONG faise un esforzo a invertir a realidade. Preséntase o conflito armado como a causa da limitación das liberdades democráticas e a represión do movemento popular en Colombia e non ao revés. Ao noso xuízo, esta idea fai a situación máis fácil para o réxime.



Na Unión Europea hai forzas do establishment que presionan para condenar e rexeitar a loita armada en xeral. Iso non ten que ver só con Colombia senón co dereito dos pobos á resistencia armada contra a ocupación, a resistencia a réximes ditatoriais e autoritarios. En realidade, piden a aceptación da legalidade e o dominio imperialistas e a renuncia por parte do movemento popular á loita polo seu derrocamento.



Nós respondemos que os terroristas son os imperialistas, non os pobos e os seus movementos.



O carácter do conflito e da solución xusta



Así vemos nós o contido da loita: Por unha banda está o réxime colombiano e o imperialismo e polo outro o movemento popular que libra unha xusta loita por todos os medios e os xeitos. O conflito é político, económico e social. Por iso o esforzo do réxime a dar unha solución militar conduce a unha ruela sen saída.



Estamos en contra do Plan Colombia, a política da Seguridade Democrática e a presenza militar norteamericana no país. Condenamos as persecucións e ameazas contra o movemento popular, a existencia de miles de presos políticos, a criminalización do accionar político do PC e dos seus aliados. Demandamos que pare calquera persecución, que se ofrezan todas as garantías para a vida dos loitadores do movemento popular, que se disolvan as organizacións paramilitares, que se liberen os presos políticos, que se rehabiliten os desprazados.



Somos solidarios coa loita do pobo colombiano pola xustiza social. Apoiamos a loita por unha nova Colombia onde serán respectadas a soberanía e a vontade populares, sen fame, con traballo, vivenda, saúde e educación para todos. Por unha Colombia na cal o pobo xestionará e gozará das riquezas do seu país.



Apoiamos o esforzo por unha solución política negociada ao conflito armado. Con todo subliñamos que a solución política non pode de ningún xeito conducir a unha rendición ao réxime, como algúns interpretan a negociación.



A solución política ten como condición recoñecer como forzas belixerantes ás Forzas Armadas Revolucionarias de Colombia-Exército do Pobo e ao Exército de Liberación Nacional. Sacalos da lista da UE coas organizacións terroristas. Eliminar como tal a lista, por suposto. Que se pare calquera inxerencia dos Estados Unidos nos asuntos internos de Colombia.



A solución política ten como condición a negociación, a non extradición de presos aos Estados Unidos, que regresen a Colombia todos aqueles que están alí presos. Que se despenalice a vida e o accionar social, que se sancionen aqueles que cometeron crimes políticos por parte do exército e a policía, que remate a axuda e o apoio ás organizacións paramilitares.



O intercambio humanitario que non avanza por culpa do réxime podería ser un paso importante para o inicio do proceso.



É longa a lista de intervencións feitas polos eurodiputados do KKE no Parlamento Europeo todos eses anos: contra os asasinatos de sindicalistas, polos desprazados, contra a extradición de Simón Trinidad e as condicións inhumanas do seu arresto, contra as persecucións políticas de deputados, senadores, sindicalistas, xornalistas e outros loitadores. apoiamos e seguimos apoiando as actividades do movemento de solidariedade a nivel nacional e europeo.



Seguiremos apoiando e intensificando a nosa solidariedade coas forzas populares de Colombia e o movemento de solidariedade con todas as nosas posibilidades, a través de preguntas, visitas de delegacións das forzas populares do seu país ao Parlamento Europeo e aos nosos países, do apoio político a iniciativas de solidariedade e información a nivel bilateral e multilateral.



Moitas grazas

COLOMBIA Cuestionamentos éticos ao BBVA polos comunistas colombianos

Un banco no negocio da guerra
O BBVA se lucra do endebedamento dos colombianos, da venda de armas ao Estado, pero doutra banda quere descoñecer ao sindicato, negar o petitorio dos traballadores e non financia proxectos de
desenvolvemento, aínda que reporta altas utilidades

  JUAN CARLOS HURTADO FONSECA

A primeira ollada, parece redundante facerlle cuestionamentos éticos a empresas pertencentes
a un dos sectores máis parasitarios  do modelo económico imposto:o sector financiero. Pero no contexto
da crise, dexeneración do sistema e guerra sufrida por moitas nacións,lucrarse da venda de armas, de converter o crédito aos máis pobres nun grande negocio e de non financiar proxectos de desenvolvemento real para as sociedades onde fan presenza, é bastante cuestionable.
O BBVA é unha multinacional española que naceu no país Vasco coa fusión do Banco Bilbao, o Biscaia e o
grupo Argentaria. Chegou a Colombia no 1996 cando mercou accións do Banco Gandeiro. Esténdese polo mundo centrando os seus negocios en dúas actividades: ser un establecemento de crédito con presenza
na maioría de países latinoamericanos,e ser fondo de pensións. Ademais, conta con negocios de seguros.
Como transnacional caracterízase por facer unha moi boa xestión de mercadotecnia mesmo convocando ás
organizacións sindicais. Máis ou menos no 2000 impulsou a coordinadora de sindicatos do BBVA, levou sindicatos a Madrid, por cada país onde tiña presenza e asinóu un acordo no cal respectaría o dereito de asociación e as lexislacións laborais dos países onde estaba. Pero polo outro lado desmantela os sindicatos. Iso tentou facelo no  Brasil e non puido, saíu de alá; na Arxentina e Chile tamén o intentaron
e pola contra as organizacións creceron e fortalecéronse. Ten dúas caras para relacionarse cos seus traballadores, asegurou o dirixente da Unión Nacional de Empregados Bancarios,Uneb, Germán Santos.
Investimentosen armamento
Non só o xeito como trata aos seus traballadores é cuestionada. O portal de internet www.bbvasinarmas.org entrega unha detallada información sobre como o banco realiza investimentos na industria militar española, con accións en empresas de armas, fi nanciación de exportacións de armas e créditos a estas empresas. Segundo datos do ano 2005,teñen unha participación de 14.30% en Cesce, empresa de servizos e seguros
que fi nancia exportacións de armas; 5,65% en Ibérica do Espazo, industria aeronáutica e do espazo que desenvolve programas militares; 4.67% en Hisdesat, empresa de comunicación por satélite con aplicación
militar; 1,56% en Indra, industria electrónica que dedica entre un 40 a 60% a material militar; 65.69% en Rimsa, fabricante de sistemas de comunicación e radar que participa na construción das fragatas F-100; e o
40% en Inmize (MBDA), principal fabricante de toda clase de mísiles para avións, helicópteros e buques de combate en España e Europa.O banco ten grandes investimentos en empresas dos sectores das comunicacións, enerxía e nas empresas que producen e fi nancian a exportación de armas en España. Teñen participacións accionarias en empresas que van desde a produción de software; comunicacións militares; tecnoloxía satelital; construción de mísiles, fragatas, carros militares, naves de guerra; armas de guerra como fusís, argumentou Germán e agregou, Preocúpanos saberse ten presentación que un banco que realiza actividades de caridade cristiá e que as presenta como actividades dentro dos programas de responsabilidade social empresarial en Colombia faga iso. Regala kits escolares para os nenos
pobres en veredas retiradas e polo outro lado obtén utilidades de empresas que venden armas a un país en guerra. As balas dos falsos positivos xeraron utilidades ao BBVA, porque Colombia compra armas a empresas españolas onde ten accións este banco.
A páxina de internet do banco en Colombia
di, Para BBVA, adiante é crear produtos e servizos que lle axuden a realizar os seus soños, a súa vida, o seu hoxe e o seu mañá, adiante é o futuro
Responsabilidade social como negocio
O tema da responsabilidade social tan hábilmente utilizado polo BBVA, encobre certas prácticas: manter á
poboación endebedada nos países onde está, sen fi nanciar proxectos de desenvolvementoe o dun banco que ten investimentos en armamentismo e se lucra con ambos negocios en países como Colombia.
Pero ademais, pretende tapar esas accións con exercicios de caridade cristiá e fi lantropía, que eles chaman de responsabilidade social.
Agora din que as clases carenciadas non necesitan axudas públicas directas, nin subsidios, senón crédito.
Entón, agora prestarlle cartos aos pobres é responsabilidade social empresarial; iso é en realidade
un grande negocio.
Prestaranlles aos pobres a través de microcréditos  que son de moi baixo monto pero cunha taxa de interese máis elevada, que é a que permite administrar o risco por prestarlle a xente que de súpeto non paga. Con elementos perversos como cobrar cota de administración do crédito, ver se é viable o desembolso ou non. A participación do BBVA neste negocio faise a través de Banca Mía que explota o tema do microcrédito.
Con iso fan boa imaxe ante os colombianos e permítenlles redución de impostos, explicou o dirixente
sindical bancario.
O banco nega dereitos
É con esta multinacional que a Uneb negocia o prego de peticións que foi presentado o 4 de novembro pasado, dando inicio ás negociacións o 11 do mesmo mes. O pasado 30 de novembro terminou a etapa de arranxo directo sen solucións, senón como o denuncia o sindicato, búscase desmontar aspectos normativos na convención colectiva que protexe a máis de tres mil traballadores en todo o país. No banco existe unha convención colectiva, pero se manexa o pacto colectivo que entrega -de xeito unilateral- certas vantaxes
económicas que superan o contido no código sustantivo do traballo. O banco non quere discutir o prego senón o contraprego para desmontar os puntos que fan que a convención sexa moito mellor que o pacto. Desde 2004 cando comprou a Granahorrar, impulsou o pacto e logrou adherir a unha gran cantidade de traballadores a este pero desafi liándoosdas organizacións sindicais. No marco das negociacións o banco di,
"xa funciona un pacto" con garantías benvidas para os traballadores, peronon son cláusulas obrigatorias e en calquera momento pode descoñecelas. Aínda que a entidade reportou utilidades por máisde 308 mil millóns de pesos nos primeiros nove meses de 2009, négase a recoñecer dereitos constitucionais aos seus empregados.
"O prego de peticións do sindicato ao BBVA, non é simplemente o pregoque reclama incrementos salariais,
estabilidade, auxilios para educación, saúde e cousas desas.
É en realidade o momento adecuado para evidenciar as actividades das transnacionais neste país: o xeito como se articulan coa administración de Uribe; o xeito como se benefician de políticas como a confianza inversionista, banca de oportunidades; a guerra en Colombia e pretenden venderlle aos colombianos,
a través de relacionamiento público e mercadotecnia, a imaxe de queson socialmente responsables, con  actividades de caridade que esconden que a responsabilidade social empresarial é un negocio que dá bos resultados. O malo é que os colombianos aínda crenque  as transnacionaIs viñeron axudarnos
a saír da pobreza", concluíu
Germán . redaccionlaboral@yahoo.es